Koninklijke Prijs

Geplaatst op

IMG_4574

Het Paleis op de Dam, een mooiere expositieplek kun je je als kunstenaar niet wensen. Dit jaar zonden ruim 230 kunstenaars beeldmateriaal in voor de Koninklijke prijs Vrije Schilderkunst. De ambiance met kroonluchters combineert wonderwel met sommige werken. De tentoonstelling gaat over pure schilderkunst met dit jaar veel aandacht voor materie zoals haar, teer, hars, lak, epoxy, wol, borduursels. Ik vond het een feest om naar te kijken. Ook de collages met inkt van winnaar Neo Matloga waren intrigerend met monden en ogen die totaal uit verhouding waren waardoor een vervreemdend effect ontstond. De winnaars van de prijs zijn inmiddels bekend. Raquel van Haver is een winnaar en krijgt een mooie solo in het Stedelijk. Zij leeft zich helemaal uit op het doek wat bestaat uit karton op paneel. Het lijkt een gevecht met materie en verf. Stoer en robuust werk. De derde winnaar is Sam Herschbach met absurde kleurrijke, narratieve schilderijen. De Koninklijke Prijs is in 1871 door Koning Willem III ingesteld als Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst. Na Koning Willem III hebben de Koninginnen Emma, Wilhelmina, Juliana en Beatrix en Koning Willem-Alexander (in oktober 2018) deze traditie voortgezet. De Koninklijke Prijs is bedoeld om jong talent op het gebied van schilderkunst te stimuleren. Nederlandse beeldende kunstenaars tot 35 jaar kunnen meedingen naar de prijs. Alle werken zien? Kijk hier op flickr naar mijn selectie.

De tentoonstelling is geopend voor publiek en nog te zien tot en met 11 november. Het Paleis is gedurende de tentoonstelling geopend van dinsdag tot en met zondag van 10.00 tot 17.00 uur. Ben je er toch, dan kun je ook nog even binnenlopen in De nieuwe Kerk voor de tentoonstelling  Het leven van de Boeddha nog te zien tot 3 februari 2019. Zie hier wat impressies. met werk van diverse kunstenaars zoals Yoko Ono en Ai Weiwei.

IMG_4585

Advertenties

Utrechtse Atelierroute

Geplaatst op Geupdate op

Atelierroute

Utrecht is in het najaar het middelpunt van kunst en cultuur. Na Art Utrecht en het Uitfeest in de binnenstad in september, leeft kunstminnend Utrecht toe naar de Atelierroute in oktober. Bijna driehonderd kunstenaars openen hun atelierdeuren en geven een kijkje achter de schermen. Jonge kunstenaars laten videowerk zien, er zijn performances in de stad en installaties die je zullen verrassen. Beeldhouwers tonen hun beelden, keramisten laten hun baksels uit de oven zien, fotografen zetten je misschien wel gratis op de kiek en last but not least de schilders. In die categorie val ik zelf met mijn landschappelijke olieverfschilderijen. Graag laat ik je in het atelier mijn laatste serie ‘Vulkanische grond’ zien. Een serie die geïnspireerd is op mijn reis naar Australië en Nieuw Zeeland eerder dit jaar.

Er zijn vijf deelroutes door de stad gemaakt en een route door Leidsche Rijn. Zo kun je kiezen wat je aanspreekt. Er zijn fiets- en wandelroutes beschikbaar. Het creatieve pand Concordia waar ik een atelier heb op de 1e etage, doet weer mee en we verwelkomen je graag (locatie G op de kaart). Concordia valt in de noordelijke route waar ook de Vlampijpateliers toe behoren. Twee creatieve broedplaatsen vol kunstenaars die samen goed zijn te combineren in een dagje kunst kijken.

els vegter les2

Mijn atelier in studio 146 biedt twee activiteiten aan. Zondag 7 oktober kun je kennismaken met het werk van cursisten. Het geeft een indruk van wat er tijdens meerdaagse workshops en op de wekelijkse schilderlessen gedaan wordt. Als je zelf wilt schilderen, ben je van harte welkom en kun je je die dag opgeven voor een workshop of schilderdag. Beginners en gevorderd, dat maakt niet uit. Het gaat in mijn lessen om schilderen met plezier, ontdekken en verdiepen.

Zondag 14 oktober gaat de Atelierroute verder. Deze dag geef ik enkele demonstraties materieschilderen en laat je enkele voorbeelden zien. De demonstraties zijn om 12.00, 14.00 en 16.00 uur. Je kunt voor € 5,-  zelf een klein doekje maken. Van harte welkom!

De open dagen zijn extra feestelijk vanwege mijn 25-jarig jubileum als kunstenaar en ondernemer. Graag laat ik je delen in de vreugde en ontvang je 25% korting op een schilderij naar keuze. Lees hier meer.

Utrechtse Atelierroute zondag 7 en zondag 14 oktober van 11.00-17.00 uur.

Kunstenaars Concordia, Concordiastraat 68, Utrecht.

Atelierroute 4

State of Fashion 2018

Geplaatst op Geupdate op

43146394182_f9ebcd754d_z

In deze tentoonstelling State of Fashion worden nieuwe perspectieven verkend en is ruim aandacht voor nieuwe technologieën zoals leer maken van schimmels en bacterie-culturen. Een van de innovatieve onderzoeksters voorspelt dat we binnen tien jaar op schoenen van dat soort leer wandelen. Ook vissenhuid die normaal wordt weggegooid in Brazilië leent zich voor het maken van kleding. Hennep is ook een vezel die het milieu nauwelijks belast en een goede grondstof is voor kleding. Er wordt al onderzoek gedaan naar huidachtige materialen zoals mycelium en kombucha om deze te kunnen verwerken tot grondstof. Zo wordt kleding bijna letterlijk een tweede huid. In de Melkfabriek aan de Rijn wordt geschiedenis geschreven. Het modesysteem wordt uitgedaagd zichzelf opnieuw uit te vinden – ‘Searching for the new Luxury’ zoals de subtitel aangeeft. Dit is de opvolger van de vroegere Mode-biënnale in Arnhem. De tijd van de Hollywood-glamour en verafgoding van de sterontwerper is voorbij. Aandacht voor de maker, het productieproces, de waarde van het kledingstuk en transparantie vormen een nieuwe focuspunt. We kunnen onze ogen niet meer sluiten voor de vervuiling, verkwisting en onderbetaling in de mode-industrie.

Er zijn al talloze ontwerpers bezig met recycling en upcycling. Volgens jeansmerk Mudjeans is leasen van je spijkerbroek het duurzame alternatief. Je oude jeans wordt opnieuw tot grondstof vermalen. De circulaire economie. Klinkende namen laten hun ontwerpen zien. Viktor en Rolf toveren uit restmateriaal van Zalando een nieuwe collectie vintage jurken in laagjes. Stella Mc Cartney borduurt parels van hars op een jurk van duurzame viscose. Ook petflessen zijn gerecycled een belangrijke grondstof voor nieuwe stoffen. Ontwerper Iris van Herpen laat zich inspireren door luchtfotografie en maakt bijzondere sierlijke jurken van foliage, een innovatief materiaal. G Star Raw gebruikt geen zout, minder water en al 70% minder chemicaliën om hun jeans te kleuren. Vivienne Westwood, al veertig jaar in het vak, spreekt zich uit tegen klimaatverandering en onderdrukking. Ze laat zich horen in een video en exposeert in Arnhem haar kleurrijke tassen van gerecycled materiaal die ze door lokale projecten in Afrika laat maken en waarvoor de makers een volwaardige beloning krijgen. Sommige vernieuwende ideeën zitten nog in de conceptfase. Maar de hele tentoonstelling zet in op de verbeelding van een nieuwe en meer duurzame wereld waarin we ons met elkaar verbonden voelen en ook de maker de waardering krijgt die hij of zij verdient.

Ook is er aandacht voor opmerkelijke feiten. Wist je dat:

  • 30% van de kleding voor de normale prijs wordt verkocht, 35% gaat in de uitverkoop en 35% blijft onverkocht
  • in de jaren zestig bijna de gehele textiel- en mode-industrie verplaatst is naar lagelonenlanden waardoor productieprocessen niet meer inzichtelijk zijn
  • in het ontwerpproces van Self-Assembly je van een rugzak een parka kan maken zonder gebruik te maken van gereedschap
  • een ingeleverd, versleten model van MUDjeans wordt ge-upcycled naar een vintage-model en de naam krijgt van de voormalige gebruiker
  • 30% van de kleding in onze kledingkast al een jaar (of langer) niet gedragen is
  • een kledingstuk 3 maanden langer dragen, de afval-voetafdruk met 10% verkleint
  • 35% van de stoffen voor kleding al weggegooid wordt tijdens het productieproces

De tentoonstelling leidt de bezoeker door verschillende thema’s zoals bewustwording, transparantie, water- en energiegebruik, gifstoffen, het handwerk en sociale netwerken. Los daarvan kun je ook heerlijk dwalen door de oude Melkfabriek en je laten verrassen door nieuwe inzichten, de schitterende ontwerpen en de videofragmenten. Overigens wordt de Melkfabriek Arnhem binnenkort omgetoverd tot woon- en werkplekken voor creatieven. Alle foto’s van de tentoonstelling kun je hier bekijken. Zelf gaan kan ook. State of Fashion is nog te zien t/m 22 juli in de Melkfabriek, Nieuwe Kade 1, Arnhem.

41385681480_988948e447_z

De Vrijhaven

Geplaatst op Geupdate op

 

42245074375_8f986e7daa_z

In creatief Utrecht gebeuren mooie dingen. Op een oud verlaten industrieterrein nabij de Cartesiusweg ontluiken plekken voor kunst. Pal aan het water aan de rafelrand van Utrecht op een ruig stukje haventerrein. De eerste ondernemers zijn hier in De Nijverheid aan de Nijverheidsweg al neergestreken met hun bouwplaatsen. Ambacht en kunst ontmoeten elkaar hier. Maar er komt meer.

Als het aan SWK030 en Stichting Sophies Kunstprojecten ligt, komen hier werkplekken voor kunstenaars. Beide organisaties bemiddelen al jaren in betaalbare creatieve ruimtes voor Utrechtse kunstenaars. Zelf ben ik een huurder van hen in Concordia. Zodoende werd ik uitgenodigd voor de jaarlijkse feestelijke afsluiting met een borrel en een hapje. Daar werd het grote nieuws gepresenteerd dat beide clubs de handen ineen slaan voor de Utrechtse kunst. Met een frisse, jonge, nieuwe directeur Arna Notten krijgt creatief Utrecht een nieuwe impuls.

Het ruige gebied aan de Nijverheidsweg is een leuke pilot. Hier moet het gaan gebeuren. De Vrijhaven zal over een paar jaar hopelijk dezelfde uitstraling hebben als creatieve plekken zoals De Ceuvel in Amsterdam Noord. Met de grote totemachtige kunstwerken van plaatstaal begint het er al een beetje op te lijken. De afgekeurde hoerenboten van het Zandpad zijn ook terug van weggeweest. Eentje ligt er ter bezichtiging met de peeskamertjes nog helemaal in tact. Ik kan het niet laten…en ga even op de hoge stoel achter het raam zitten.

Tijdens de borrel ontmoet ik diverse collega-kunstenaars en mensen die al werken op de Nijverheidsweg. Zo ook een gebruinde veertiger met een bos door de zon gebleekte lange krullen, die actief is in de Utrechtse kunstwereld en overloopt van ideeën. ‘We gaan Utrecht op de kaart zetten. Naast ART Rotterdam en ART Amsterdam moet er een ART Utrecht komen. Hier in De Vrijhaven. Geen traditionele galerieën in een kunsthal maar vernieuwende Utrechtse kunst met een ruig randje.’ Hij ontvouwt zijn plannen met beeldend enthousiasme. Een spraakwaterval. Ik hang aan zijn lippen en bewonder ondertussen zijn felgekleurde blokjes-polo, die op zich al een Mondriaan-kunstwerk is. Ha, heerlijk, Utrecht bruist weer.

Een fijne, creatieve zomer!

43149285211_be750d9270_z

42245074365_d76bf6bc20_z

Sip my Ocean – Pipilotti Rist in MCA Sydney

Geplaatst op

20171207-212310.jpg

Jaren geleden heb ik het eerste werk van Rist gezien in Boymans Rotterdam. Ik moest toen even wennen aan het werk van deze eigenzinnige Zwitserse kunstenaar. Toen ik zag dat ze een grote overzichtstentoonstelling had in Sydney wist ik gelijk dat een bezoek de moeite waard zou zijn.
Er was een tijd dat een video saai was. Je keek hem nooit uit in een museum, tenminste ik niet.
Bij Pipilotti is het andere koek. Ze zuigt je naar binnen met huid en haar. Kleur, beweging, vorm en muziek die de beelden prachtig ondersteunt. De metershoge videowerken zijn vaak gespiegeld waardoor je een mandala-effect krijgt. Bezoekers kunnen erbij gaan liggen, de kussens liggen klaar op de grond. De verassing blijft omdat psychedelische beelden worden afgewisseld met concrete en ontroerende beelden van embryo’s, gerimpelde handen, aardbeien, afgekloven nagels, vrouwenborsten, varkenssnuiten…je blijft je verbazen als kijker over de rijkdom aan kleuren en beelden.

Hilarisch is het filmpje waarbij een jonge vrouw in een zwierige jurk door de straten loopt met een grote, bloeiende bloem. Op het andere scherm zie je de bloemen in hun natuurlijke staat. De vrouw gebruikt de bloem plotseling als wapen en slaat daarmee de autoruiten van geparkeerde auto’s in. Het zwierige, haar lachende gezicht, de lichtblauwe jurk, de bloem, het is zo uit de context. Zelfs de agent in uniform die ze passeert lacht haar witte tanden bloot. De vrolijkheid spat eraf maar het moment dat de ruit aan diggelen gaat is oorverdovend. Het is spannend en opwindend om naar te kijken.

Er zijn ook projecties op het plafond, smaakvol in een wolk ondergebracht. Publiek ligt op bedden eronder. Over elk detail is nagedacht. Er zijn hele ruimtes met meubels en ingerichte kamers uit de jaren zestig en zeventig. Haar eigen tienerkamer was ook nagemaakt op schaal, zo leek het. Met LP’s aan de muur. Overal komen de bewegende projecties met beelden terug, op tafel, in een vaas, op de grond; niets staat stil en overal ben je ondergedompeld in kleur en beweging.
De titel van de tentoonstelling is ontleend aan een van haar videowerken waar Rist veel onderwaterbeelden laat zien. De rijkdom aan vormen en kleuren wordt afgewisseld met fremdkorper-achtige objecten die opduiken. Verder zijn er projecties op vitrageachtige stoffen die wapperen in de ruimte. Deze oceaan van kleur, beeld en geluid is een aanrader. Een beetje ver misschien. Ik bofte dat ik in Sydney was.
Sip my Ocean, Pipilotti Rist, MCA Sydney, nog te zien tot 18 februari 2018.

20171207-213041.jpg

Gerhard Richter in Brisbane – The life of images

Geplaatst op Geupdate op

Soms moet je helemaal naar Australie om een tentoonstelling van een Duitser te zien. Keulen was een stuk dichterbij geweest, maar ik was er nu toch. Wat een geweldig werk van deze kunstenaar die ver in de tachtig is en nog elke dag schildert. Prachtige, robuuste olieverfwerken op groot formaat. Zijn doeken laten het plezier van verf zien, de kracht van kleur en de rol van het toeval. Alles komt bij hem samen. Hij gebruikt het paletmes om de gelaagdheid in de verf zichtbaar te maken. Formele schilderkunst met vaak een diepere laag. Abstracte schilderijen vertellen soms een heel concreet verhaal zoals het vierluik over Birkenau waar de huidkleur verwijst naar de naaktheid van de Joodse vrouwen die vergast werden. De zwaarte van de doeken is in de hele zaal voelbaar.
Richter bewerkt verder foto’s uit de persoonlijke sfeer. Zijn vrouw en dochter treden vaak als muze op. De foto’s bewerkt hij op subtiele wijze met penseelstreken. Ook een lust voor het oog. Het meest indrukwekkend zijn zijn wandtapijten gebaseerd op zijn schilderdoeken. Wat is dit bijzonder geweven. Van een afstand zie je niet dat het textiel is.

In de tentoonstelling hangt slechts een grijs monochroom werk. In zijn totale oeuvre is een derde grijs geschilderd. Hij zegt het volgende over de kleur grijs: ‘To me grey is the welcome and only possible equivalent for indifference, non-commitment, absence of opinion, absence of shape. It has the capacity that no other colour has, to make ‘nothing’ visible.’
Deze grote en imposante tentoonstelling is nog te zien tot begin februari 2018 in het GOMA, Gallery of Modern Art in Brisbane.

Tentoonstelling Oktober in galerie Sille

Geplaatst op

exto headerIn de tentoonstelling Oktober gaan vijf nieuwe kunstenaars een ontmoeting aan met vijf kunstenaars die al langer aan de galerie verbonden zijn.

De variatie van materialen valt op in het werk van Edith Stoel. Ze maakt ruimtelijke objecten in een combinatie van steen, brons en glas. Soms zijn het dierenfiguren en soms abstracte voorstellingen. Hans Leijerzapf houdt van het anekdotische in de kunst. Hij schildert verhalende taferelen met prachtig licht. Vaak hebben twee kleine mannetjes op een podium de hoofdrol. Soms absurd, met humor of surrealistisch.
Het werk van Rinus Hofman kenmerkt zich door pasteuze olieverflagen aangebracht met het paletmes. Kleurrijk en abstract werk met lijnen en vormen in vakken. Elk vakje is een schilderijtje. Formele schilderkunst pur sang. Hij gaat graag voor het grote gebaar maar werkt ook op kleinere formaten.
Coby Schot is een nieuwe kunstenaar bij galerie Sille. Zij laat zich inspireren door Afrikaanse vrouwen en schildert met name kleurrijke portretten. In de portretten komen kracht, kwetsbaarheid en onafhankelijkheid tot uiting. Dat maakt haar werk boeiend om naar te kijken.

Barend Houtsmuller is fotograaf en richt zich op de sensuele verbeelding van het mysterie. Een zachte vrouwenfiguur heeft vaak de hoofdrol, geplaatst in een industriële ruimte. Zijn nieuwe serie is getiteld ‘Natte Voetjes’ waarbij de spiegeling van water onderdeel uitmaakt van het werk. Zijn spectaculaire foto’s zijn afgedrukt op aluminium dibond.

In de stijl van Carel Willink en Pyke Koch schildert Roeland van der Kley hedendaags realisme. Zelf noemt hij het graag ‘theater op doek’. Het liefst schildert hij uitbundige voorstellingen die alleen in dromen kunnen voorkomen. Zijn eigen Dreamscapes.

Het werk van Els Vegter valt op door kleur en textuur. Haar landschappelijke olieverfschilderijen dagen de kijker uit tot voelen en kijken in detail. Huidlandschappen, kustlijnen, rotsformaties of dwarsdoorsnedes staan robuust in de verf tegen een achtergrond van geschilderde leegte. Haar olieverfschilderijen zijn mooi gecombineerd met de beelden van Sjaak Smetsers. Beelden gemaakt van een mooie materialenmix in glas en metaal die vaak een glimlach oproepen. Tweekoppige fabeldieren die beide kanten van het leven een gezicht geven.

els en wick

Louis la Rooy maakt verassende glassculpturen in heldere kleuren. La Rooy realiseerde glasontwerpen voor verschillende Nederlandse kunstenaars zoals Corneille, Appel en Wolkers. Zijn stijl is verhalend en zijn beeldtaal doet denken aan Picasso.

Maurice la Rooy is nieuw bij de galerie en zoon van vader Louis. Als glasblazer maakt hij prachtige, figuratieve glasobjecten. In zijn werk gaat hij een dialoog aan met het glas: “Glas is koppig en doet niet altijd wat ik verwacht. Tijdens dit proces komt het sculptuur langzaam tot leven.” Zijn werk gaat voor het eerst naar de beurs, AAF Amsterdam die van 2 t/m 5 november 2017 te bezoeken is in de Kromhouthal Amsterdam.

De tentoonstelling Oktober is nog te zien tot 30 oktober 2017 in galerie Sille Oudewater.

A5_OKTOBER_voorzijde