Maand: augustus 2008

Vondsten en vindsels

Geplaatst op

Naast mijn werk in de huidlagen (de Huidlandschappen), werk ik ook met vondsten. Ik heb een hele serie schilderijen die ik "Vondsten Van Vegter". heb gedoopt. De vondst kan van alles zijn: een fietsband, vernield glas van een bushokje, een roestig slot, boompeulen, computeronderdelen, ruitenwissers, oud lood, oud roest, jarretels, een gasdrukregelaar, anything. En nu blijken er ook Vindsels te zijn! Sterker nog: er bestaat een Vindselmuseum in Amersfoort. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er (nog) niet geweest ben. Op een dag ging ik met mijn zoon D. enthousiast op weg en belandde voor een dichte deur. Dat was niet leuk. Ik ben dus wel heel dichtbij geweest en zag de voorgevel rijkelijk gedecoreerd met klimplanten. Het zag er gastvrij en gezellig uit. Een uniek plekje op een lelijk industrieterrein. Het lijkt me een leuk uitstapje in deze zomerse maanden met kinderen. De openingstijden van het Vindselmuseum zijn echter beperkt. Vindselmuseum, Neonweg 12, Amersfoort.

Een beetje vies

Geplaatst op

Open stal zit erop. De Kunst & Kijkroute was afgelopen zondag voor het laatst. Zesduizend bezoekers zijn langs geweest in het Friese dorp Oldeberkoop om de kunst met eigen ogen te zien en te beleven. De organisatie heeft een enquete onder de bezoekers verspreid en om haar mening gevraagd. Zo vinden sommigen de Open stal van 2007 veel beter en humoristischer. Toen was het thema ‘Het beest’ (in jezelf). Dit jaar was het thema Binnen-Buiten. Dat is natuurlijk wat braver. Ik kon mij er goed in vinden met mijn Huidlandschappen. Deze schilderijen spraken mensen wel erg tot de verbeelding zo bleek uit de enquete. Een zeker aantal vond mijn werk de meest aansprekende kunst van Open Stal. Vreemd genoeg vond een zelfde aantal het de minst aansprekende kunst. De waardering loopt nogal uiteen zo bleek. Bij de meeste kunstenaars is de waardering (of afkeuring) eenduidiger. "Hoe kan dat nou?" vroeg ik de meneer van de organisatie verbaasd. Hij antwoordde op fluistertoon: "Die mensen vinden jouw kunst een beetje vies." En iemand anders vulde aan: "Een beetje bloederig ook." En dat willen mensen niet, tenminste een zeker aantal – hetzelfde aantal vindt het (misschien  juist daarom) fantastisch. Ik vind het wel een compliment: "een beetje vies". Juist omdat ik zo van schoonheid, netheid en perfectie houd, wat in de kunst meestal een valkuil is. Yes, ik ben de grens van het nette gepasseerd.