Maand: oktober 2008

Sporen in de huid

Geplaatst op

"Je zou een schilderij van mij behalve als een muur of een stuk grond ook kunnen zien als een huid, waarin sporen te zien zijn van wat er onderhuids heeft plaatsgevonden. Mijn werk gaat over ouder worden, verlies, het met de tijd anders beleven van dingen, wijzer worden, het herwaarderen van dingen, groei, kortom over de invloed van tijd op je leven. Met de gelaagdheid plaats ik zulke dingen in een context. Ik denk dat ik ermee wil laten zien dat overal waar je bent al eerder iets is gebeurd…" Aan het woord is Vera Pouw, die ik al een aantal jaren volg. Het eerst ontmoette ik haar jaren geleden op de kunstmarkt in de Bilt toen ik zelf nog nauwelijks exposeerde. Het werk van Vera Pouw is tegenwoordig te zien in gevestigde kunstsalons en gerenommeerde galerieën. Haar intensieve bewerking van het schildersdoek bewonder ik zeer. De gelaagdheid en doorleefdheid zijn in elk werk te proeven. Haar menselijke figuren tonen een mysterie en dagen je uit om nog beter te kijken. Schilderijen van Vera Pouw zijn nog te zien t/m 9 november bij Galerie Peter Leen in Breukelen. Expositie is geopend van do. t/m zo. van 13.00-17.00 uur.

Kunstweek

Geplaatst op

Van 1 t/m 9 november is de Kunstweek. Deze eerste week van november is ingeruimd voor de veelomvattende Kunstweek, waaraan meer dan 100 galerieën, kunstuitlenen en kunstmusea meedoen. De Kunstweek zet op talloze manieren beeldende kunst en Nederlandse beeldend kunstenaars in de schijnwerpers. De Kunstweek omvat een groot aantal verschillende uitgaven, evenementen en festiviteiten waaronder de verkiezing Kunstenaar van het Jaar (met o.a Armando, Co Westerik, Marlene Dumas – je kunt nu nog meestemmen!), het Kunstweek Geschenk, exposities bij deelnemende galerieën, kunstuitlenen en musea, het Kunstweek Boek, de uitgave Wie is Wie in de Kunstwereld (waardoor je inzicht krijgt wie er toe doet in de kunstwereld) en de verkiezing Kunststad van het Jaar. Dan denk je toch aan Rotterdam of Amsterdam. Maar nee, de genomineerden zijn Ameland, Arnhem, Bergeijk, Binnenmaas, Dinkelland/ Ootmarsum, Eindhoven, Geertruidenberg, Gilze en Rijen, Graft-De Rijp, Haarlem, Teylingen, Vlissingen en Woudrichem. Is dat geen leuk rijtje?
Een kosteloos
abonnement op het E-magazine  brengt je als eerste op de hoogte van alle acties, evenementen en uitgaven. 

Glas en vilt

Geplaatst op

Het contrast in dit Gesamtkunstwerk kan niet groter zijn. Het harde materiaal met zijn scherpe punten gaat de dialoog aan met de zachtheid van wol in Mapping out Paradise. In deze zaalvullende installatie brengen Marc Mulders en Claudy Jongstra het paradijs in beeld en zetten zich daarmee af tegen een wereld zonder idealen. De kunstenaars lieten zich inspireren door vroege wereldkaarten waar het paradijs de plek is waar de vier wereldrivieren ontspringen. De uitdaging voor hen was het thema gestalte te geven binnen de context van de moderne kunst. De zaal van museum De Pont in Tilburg leent zich hier uitstekend voor. Al wandelend ontdek je de religieuze bevlogenheid van Marc Mulders. Hij kiest zijn beelden in de katholieke traditie aangevuld met actuele beelden over dood, verderf, terrorisme, grootheidswaan, kwaad, zonde, ontheiliging, consumptiedrift en verslaving. In de scherven van gebrandschilderd glas komt deze rauwe werkelijkheid je scherp tegemoet. De verlichte glasplaten trekken een spoor van verderf door de zaal. Als tegenhanger van al dit gif waaien de transparante, wollen banieren van viltkunstenaar Claudy Jongstra je lieflijk tegemoet. In drie veelzeggende kleuren: het wit van de reinheid, het rood van het bloed en het leven, het purper van verlangen. Haar huidgevoel voor stoffen is treffend. In haar werk proef je de warmte, de zachtheid, de tederheid, het verlangen, de omhulling… de liefde. De grote fotocollages van orchideeën met het bloed van Jezus in het hart omlijsten de installatie. De symboliek van goed en kwaad zie je terug in de beeldtaal en in de plaatsing in de ruimte. Ondanks het thema gaat er een serene rust uit van dit werk. In de video (buiten de zaal) hoor en zie je de achtergronden van dit imposante Gesamtkunstwerk wat een jaar aan voorbereidingen heeft gekost. In het laatste wolhok is een bijzonder samenwerkingsproject te zien van Marc Mulders en Ria Mul van Artenzo. Haar thema is huidvlokken! Mapping out Paradise is nog te zien t/m 16 november in museum De Pont, Wilhelminapark 1, Tilburg.

Verf en Vilt

Geplaatst op

 In aansluiting op de installatie Mapping out Paradise van Claudy Jongstra en Marc Mulders in museum de Pont (Tilburg) exposeren beide kunstenaars hun eigen werk bij Studio van Dusseldorp. Een galerie op loopafstand van museum De Pont. Onder de titel Stromen vermengen zich de ambachtelijke disciplines van deze beide kunstenaars. Viltkunstenaar Jongstra toont haar ruwe wollen kleden, banieren en kussens. Marc Mulders toont zijn kleurrijke, pasteuze olieverfschilderijen met veelal bloemvormen. De verfhuid, in heldere tinten geschilderd, is door het massieve verfgebruik fascinerend om in detail te bekijken. De kunstenaars hebben ook samen een aantal kunstwerken gemaakt waarin de verf en het vilt een innige verbinding aangaan. Een mooi eigentijds ontwerp is de vilten tas met daarin doorkijkjes voor het religieus getinte schilderwerk van Mulders. Deze bijzondere duo-tentoonstelling is nog t/m 19 oktober te zien en smaakt, volgens de galeriehouder, als een heerlijk ‘toetje’ na het gebeuren in de Pont verderop. En zo heb ik dat ook ervaren. Studio van Dusseldorp Wilhelminapark 110 5041 EE Tilburg. De galerie is geopend van wo t/m zo van 13.00-17.00 uur. Over het Gesamtkunstwerk van Claudy Jongstra en Marc Mulders in museum De Pont de volgende keer – wordt vervolgd

Scheuren en kerven

Geplaatst op

Tijdens de Open Art Fair in Utrecht maakte ik kennis met het fascinerende werk van de Duitse kunstenaar Gerd Kanz. Een meester in de bewerking van de huid van het doek. Alleen is zijn doek niet van linnen maar van hout. Zo speelt hij met de huid van zijn schilderij. Zijn werken op houten panelen tonen steenachtig en zijn opgebouwd uit verflagen en pigmenten. Hij zet je op het verkeerde been door in de houtstructuur diepe kerven te maken waardoor scheuren ontstaan, die hij vervolgens bewerkt. Het beeld van gescheurde steen dringt zich op. Hij is niet geïnteresseerd in het spectaculaire maar in de basis-beginselen van vorm, kleur en ruimte. "Hij is op zoek naar de grens waarin de energiestromen van het pigment worden gesublimeerd tot een dialoog met en van het materiaal." Zo staat het op de site van de galerie. Dat moet je toch 3x lezen voordat je dat begrijpt. "Het is een informele vorm van kunst die zich voornamelijk richt op de zintuigen en emoties." Ja, dat heb ik ervaren. Het zijn creaties van kleur, licht en ruimte die de relatie tussen de toeschouwer en het werk benadrukken. Zijn werk beweegt zich op het snijvlak van schilderkunst en beeldhouwkunst.
Kanz is één van de kunstenaars van Gallery Caelum in New York (Chelsea) waar ik zelf over een paar weken naar toe hoop te gaan. WAUW!
Werk van Gerd Kanz is regelmatig te zien tijdens tentoonstellingen bij galerie JosArt in Amsterdam. Ook is daar werk in stock van de kunstenaar.