Maand: april 2009

Lique Schoot

Geplaatst op


Een kunstenaar die zichzelf op de huid zit is Lique Schoot. Zij heeft de aparte gewoonte om elke dag een foto van haarzelf te maken. Op de sofa, in de tuin, in de badkamer, op bed maar ook op vakantie en ook als ze ziek is heeft zij de camera in de aanslag. Zij doet dit al sinds 2003 en noemt het visuele dagboeken. Lique: “Ik maak nog steeds iedere dag een foto van mezelf en wil dat eigenlijk ook blijven doen. Het is haast een onderdeel geworden van mijn dagelijkse leven. Als ik op vakantie ga of weg, heb ik die camera altijd bij me. Het is een analoge camera die alleen bedoeld is voor die dagelijkse foto’s.” Deze portretten zijn nu te zien in Amsterdam en roepen een heel eigen wereld op. Kunsthistoricus Flos Wildschut omschrijft het zo: “De portretten van Lique brengen op een indringende manier de nieuwsgierigheid naar boven. Op het eerste gezicht lijken ze onze honger naar intimiteiten te stillen. De portretten lijken het dagelijkse leven van Schoot te weerspiegelen. Ze zijn te vergelijken met snapshots, foto’s op een nonchalante manier genomen op elk willekeurig moment van de dag, zonder op scherpte of compositie te letten. Lique maakt zelf ook snapshots, waarvan slechts een deel geschikt is als basis voor haar schilderijen.” Tentoonstelling Ruimte voor Gedachten door Lique Schoot en Lee Eun Young.
Delta Lloyd – 3 april t/m 29 mei 2009. O
pen: ma t/m vrij van 09.00 tot 17.00 uur. Mondriaantoren, Amstelplein 6, 1096 BC Amsterdam.

Pipilottie Rist

Geplaatst op

Door de foto met de organische gevormde kleden op de grond werd ik verleid tot een uitstapje naar het Boymans in Rotterdam. Genieten van de excentrieke videowereld Elixer van Pipilotti Rist (1962, Zwitserland). Geweldig die naam ook, een ondubbelzinnige verwijzing naar Pippi Langkous. Deze Pipilotti heeft niet alleen de rode haren en blanke sproetenhuid van Pippie maar ook haar eigenzinnigheid. Dat begint al bij binnenkomst in de museumzaal waar je verzocht wordt ‘please take off your shoes’.  Ik dacht eerst nog dat het een installatie was van paren afgedankte schoenen maar het was gewoon het schoeisel van de bezoekers die binnen waren en zich al gevleid hadden op zachte kussens om zo aan het plafond de videowereld van Pipilottie naar binnen te zuigen. Ik lag al tien minuten te zwijmelen in caleidoscopische beelden van kleur, lichamen, uitgeperste vruchten en bloemen toen mij de prachtige muziek pas opviel. Beeld en geluid zijn zo met elkaar verweven dat het een totaalervaring is. De installatie verbeeldt een levend wezen met hart, maag en longen. Het ‘Gesamtkunstwerk’ bestaat uit op elkaar afgestemde videowerken die gescheiden zijn door plafondhoge witte voile gordijnen. Rist is een kunstenaar in het mengen van beelden in lagen en kleuren, binnen-buiten, open-gesloten, verschijnen-verdwijnen, vloeien-stollen waren zo wat woorden die mij te binnenschoten bij het kijken naar haar werk. Uitstulpingen, welvingen, fluoriscerende kleuren, puur natuur, paradijselijk en psychedelisch. Haar werk is lastig om in woorden te vatten: je moet het gewoon zelf zien en ervaren. Een voorproefje kun je vinden op you tube. Elixer is nog te zien tot 10 mei in het Boymans van Beuningen in Rotterdam. Op woensdag gratis toegang. 2 mei is er een filmworkshop voor jongeren. 3 Mei: ‘Maak je eigen Pipilotti Rist video’.

Vrouwen in de kunst

Geplaatst op

gaat structureel aandacht besteden aan vrouwen in de kunst. Tate Modern in Londen deed dit al in 2007 toen zij in de aankopen expliciet rekening ging houden met sexe. Te vaak komt in tentoonstellingen alleen het werk van mannelijke kunstenaars voor het voetlicht. Kijk naar de tentoonstelling over Kunstballingen ‘Exile on Main St.’ in het Bonnefantenmuseum in Maastricht: allemaal mannen. Liesbeth Brandt Corstius is een voorvechter geweest voor meer zichtbaarheid van vrouwen in de kunst. Het Arnhems museum voor moderne kunst loopt voorop in emancipatie. En dan gaat het vooral om een beleidsvisie en niet om incidentele tentoonstellingen over vrouwen zoals museum Boymans in Rotterdam die Charley Toorop naar voren schuift en momenteel furore maakt met Pippilotti Rist. Volgens Brandt Corstius zijn het tentoonstellingen die niet uit overtuiging worden gebracht maar vooral uit oppurtunisme. "Er zit geen beleid achter." Zij juicht het voornemen van Centre Pompidou van harte toe. En ik ook. Gerti Bierenbroodspot is in haar vroege jaren vaak afgerekend op haar vrouw zijn. Van de Cobramannen heeft ze geen hoge pet op. Ze waren jaloers op haar succes. "Ger Lataster  wilde niet eens samen met mij exposeren." Bierenbroodspot is een kunstenaar die  goed kan leven van haar werk, bewust geen kinderen heeft om zich helemaal aan de kunst te weiden. Haar advies: "Er helemaal voor gaan en lak hebben aan de buitenwereld."
Bron: Trouw 2 april
Schilderij: Proud woman (2002)  www.elsvegter.nl