Maand: oktober 2010

Jack & Jill

Geplaatst op

Een verassend kunstproject is Jack & Jill dat eind oktober te zien is in het COC in Rotterdam. De schepper van dit duo is Corinne Bot. Een wat magere, jongensachtige vrouw met superkort haar die heel vaak voor een jongen wordt aangezien, denk ik. Zij speelt met dit gegeven en maakt fotoseries en filmpjes van haarzelf als Jack & Jill. Jack is de stoere man met handen in zijn zakken (borsten afgeplakt) en Jill is een vrouw die van shoppen houdt. Corinne Bot introduceert  dit stel als volgt: Jack & Jill, a – pretty stereotypical – young couple, stuck in traditional gender roles. Jack’s a cute guy trying to be macho sometimes but really isn’t. He’s also a bit lazy. Jill’s a modern woman who likes shopping, reading chicklit and spending time with friends. She often tells Jack to get his lazy ass of the couch and help her with the household. But, she loves him very much!
Jack & Jill blijkt uit een populaire Amerikaanse televisieserie te komen ontdek ik op internet. This sitcom is named after two of the six main characters, each with a name rather suggesting the other gender: Jaqueline ‘Jack’ and David ‘Jill’ Jillefski, who gradually realize they were in love at first sight. Dus ook in de namen speelt zij met de geslachten. Ik heb Corinne ontmoet op de Kunstschouw in Zeeland (2009) waar we allebei aan meededen. Zij heeft met haar project Jack & Jill de Kunstschouw Award 2009 gewonnen. In Zeeland op Westerschouwen was een dergelijk kunstproject tamelijk vernieuwend.

Tentoonstelling Jack & Jill vanaf 24 oktober in COC Rotterdam.

De Wandelaar

Geplaatst op

De Wandelaar, een 4 meter hoge figuur, is sinds mei 2010 op pad. De makers van de Wandelaar (Bart Ensing) en het bijbehorende gedicht (Marion Steur) maakten het beeld om mensen op een laagdrempelige manier met kunst in aanraking te brengen. De Wandelaar staat met zijn gedicht zomaar ergens langs de weg, trekt de aandacht en verwijst mensen naar exposities in de buurt. Beeld en gedicht zijn genomineerd voor de Gedicht&Beeld Prijs 2010 die op 13 oktober in Almere wordt uitgereikt 

www.gedichtenbeeld.nl 

Daarna is er een expositie en kan het publiek stemmen voor de publieksprijs. Daarna willen de makers beeld en gedicht weer op pad laten gaan. Tenminste als er kunstenaars/exposanten zijn die de Wandelaar uitnodigen en willen bijdragen in de kosten van de verplaatsingen. Meer informatie op www.dewandelaar.exto.nl en op de Facebookpagina van de Wandelaar. Geïnteresseerden kunnen zich melden via dewandelaar@online.nl

Antonie Kamerling

Geplaatst op



Het nieuws slaat in als een bom. Acteur Antonie Kamerling (44) is overleden. Ik ben thuis vanwege de schilders en zet koffie voor ze. Om het beeld van de gelukkige huisvrouw compleet te maken kijk ik met mijn drie kopjes cappuccino even naar Koffietijd van RTL4. Plotseling wordt de uitzending onderbroken en vertellen presentatrices Loretta Schrijver en Quinty Trustfull met verstikte stem dat Antonie Kamerling is overleden. Hij is jarenlang acteur geweest in de soap Goede Tijden Slechte Tijden, een programma van RTL4. Ze breken de uitzending af en het beeld staat een half uur ingeschakeld op de witte villa van waaruit de uitzending plaats vindt. Ik schakel gauw naar Twitter waar het nieuws bij de Trending Topics hoort. #RIPAntonie stroomt vol met condoleances. In de zijlijn van blogs en nieuwssites zie je direct advertenties opduiken van Bol.com met reclame voor de cd en dvd van Antonie Kamerling. De één zijn dood… Beetje bij beetje sijpelt meer nieuws door. Het blijkt geen gewoon overlijden te zijn maar een zelfmoord. Antonie leed al jaren aan depressies en pleegde soms roofbouw op zijn lichaam door keihard te werken. In een interview met Mind Magazine zegt hij begin dit jaar: Ik heb een paar keer een grote dip gehad. Depressief wil ik niet zeggen, eerder een diep dal.’ De reden voor zijn grote dip, was zijn zware rol in de musical Sunset Boulevard. ‘Hel op aarde, zo voelde het de laatste drie maanden. Ik had sinds augustus consequent zes dagen per week gewerkt, met al mijn inzet. Ik had de hoofdrol in de musical Sunset en ik was daarin onervaren. Ik was geen vader, geen partner en voor mezelf was ik er ook niet meer.’ Op zijn Twitteraccount is tussen de regels door ook te lezen dat Antonie leed aan sombere buien. Zo twittert hij op donderdag 2 september naar aanleiding van zeven afgewezen castings dat jaar: ‘Nou, ik wil eigenlijk stiekem tot december niet werken, hier in huis orde op zaken stellen en een beetje chillen. dus. Zodoende’. En: Jazeker: ik wil heel graag maar niet nu. Ik probeer tot december even niets te doen…groeten.’ 
Albert Verlinde, zijn zwager bevestigt zijn zelfmoord. Gister heeft hij het besloten en vannacht heeft hij zijn daad uitgevoerd. Ik denk gelijk: waren zijn kinderen thuis? Lagen die gewoon boven te slapen? Wat moet je dan diep zitten om tot zo’n definitieve daad te komen. Ik vind het zo erg voor zijn kinderen Vlinder en Merlijn. Die kinderen zijn voor het leven getekend. Hun papa heeft ze in de steek gelaten. Iets anders kan ik er niet van maken. Blijkbaar waren zij niet de moeite waard om voor te blijven leven. Een slechtere start  van een jong kinderleven is nauwelijks denkbaar. Dit klinkt veroordelend. Ik respecteer zijn beslissing maar kan me er ook kwaad door voelen. Waarom heeft niemand die knappe vent met zijn blonde lokken kunnen helpen? Met inzicht, wijsheid of wat dan ook. Was de tragische film uit 1993 een voorbode? Antonie Kamerling speelde met Olivier Tuinier in 1993 de hoofdrol in de film ‘De kleine blonde dood’ van Jean van de Velde naar het gelijknamige boek van Boudewijn Büch. In de film verliest vader Valentijn (Antonie) zijn blonde zoon Mickey door zelf in te grijpen. Als Micky in coma ligt, besluit de vader hem uit zijn lijden te verlossen.
In het echte leven is het nu omgekeerd. De zoon verliest zijn blonde vader.
Machteloos.

Broos 2

Geplaatst op


Na een overvloedig zondags ontbijt rijd ik naar Deventer voor de opening van Broos. Zes vrouwelijke kunstenaars doen hier aan mee. Vijf schilders en een beeldhouwer. Hun werk is tentoongesteld in de Bergkerk, een gigantische kathedraal met een belabberde akoestiek zo blijkt later tijdens het openingswoord. Een grijze, oude  man in een zwart pak beklimt het spreekgestoelte en houdt een ellenlange lofprijzing op de dames kunstenaars. Hij leest zijn verhaal op van papier en ik kan er niets van verstaan. Een gemiste kans. Ik krijg de associatie met een dominee en laat alles over me heen galmen terwijl ik nip van een glaasje tomatensap en met mijn billen op een harde klapstoel zit. Als hij eindelijk is uitgesproken maak ik een rondwandeling langs de werken. Vooral het werk van Francien Krieg en Eline Peek is bewonderenswaardig. In bleke tinten tonen zij het ouder wordende lichaam in al zijn naaktheid, schoonheid en verval. De modellen van Francien lopen los rond (gekleed uiteraard) en geven graag een interview. Wonderlijk om deze naakt geschilderde vrouwen in het echt te zien. Kleding verhult de kwetsbaarheid merk ik. Hoe de kunstenaar de oranje sproetjes op benen schildert, de hangende platte borsten van een oudere vrouw,grove rimpels in slappe armen, blauwe aders op oude handen, de bolling van een buik, wangzakken in een doorleefd gezicht en rimpels op een voorhoofd; het is verbazingwekkend levensecht. Bij Eline Peek is het minder realistisch en gebeurt er meer in de verf. Vlekken en druipers zorgen voor spannende schilderkunst. De combinatie van deze zes kunstenaars is een gouden greep. De beelden van Lotta Blokker ondersteunen het geheel door de ontroerende, kwetsbare uitstraling van haar figuren. Bij de grote schilderijen van Dorien Plaat kun je een glimlach niet onderdrukken. Een piepklein muizensmoeltje onder een megagroot dekbed. Dat heeft iets grappigs. De ogen in haar werk kijken je doordringend aan. Verder is er werk te zien van Hester Schroor en Lita Cabellut. De laatste groeide op in de sloppenwijken wat je terug ziet in haar portretten van zwervers, prostituees en havenlozen. Nadat ik met twee kunstenaars heb gesproken rijd ik terug naar Utrecht. 
Broos is nog te zien t/m 31 oktober in de Bergkerk te Deventer.