Maand: december 2013

2013 in review

Geplaatst op

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A San Francisco cable car holds 60 people. This blog was viewed about 2,400 times in 2013. If it were a cable car, it would take about 40 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

Wat mij raakte in het Rijksmuseum

Geplaatst op Geupdate op

Image

Eindelijk is het er van gekomen, een dagje Rijks. Met de OV-fiets vanaf station Amstel fiets ik naar het Museumplein en onderweg geniet ik van Amsterdam en strijk neer in een leuk koffietentje. Gelukkig waren er geen rijen in het Rijksmuseum en kon ik gelijk doorlopen met mijn uitgeprinte ticket. De moderne kunst wilde ik eerst zien en de eregalerij. Eerlijk gezegd vond ik de moderne kunst vanaf 1900 wat tegenvallen qua plek, hoeveelheid en uitstraling. Het was allemaal nogal benauwd daar op de derde etage. Dwalend door de eregalerij had je prachtig uitzicht op De Nachtwacht met een mooie zichtlijn. De ruimte is adembenemend daar beneden en als je omhoog kijkt in de gewelven zie je steeds weer iets nieuws. In de eregalerij zag ik werk van Frank Auerbach (1931, Berlijn). Hij wordt tegenover Rembrandt gezet. Zijn pasteuze olieverflagen onthullen bij goed kijken, een vrouwengezicht. Het zijn werken met een sculpturale structuur. Het pasteuze werken was voor hem geen doel maar een middel en een zoektocht om de rauwe werkelijkheid weer te geven. Daartegenover staat Rembrandt met het werk van ‘het Joodse bruidje’. Rembrandt heeft hier de kleding prachtig met vette gele toetsen geschilderd, waardoor een gouden glans ontstaat. Het laat zien hoe de oude meesters ook latere kunstenaars hebben beïnvloed in hun schilderproces. Het werk van Auerbach is nog t/m 16 maart te zien in het Rijks.

Image

Wat mij echt raakte was de fototentoonstelling van Henk Wildschut waar ik min of meer toevallig tegenaan liep. Indrukwekkende foto’s die door je ziel snijden zoals een lopende band met zachte, gele kuikentjes, die zo van de lopende band donderen met de pootjes nog in de lucht, de vleugeltjes angstvallig gespreid. Het onderschrift bij de foto luidt: Halffabrikaat. Een zielig kalfje poseert met als titel: 119 kg. De tijd dat koeien namen als Bertha kregen, ligt ver achter ons. De fokstier die vastgeketend staat en er alleen is voor zaadproductie met als sobere titel: Zaad. De onmetelijke vlakte aan bruine kippen, in rekken gepropt en scharrelend, elkaar verdrukkend over een betonnen vloer. De titel luidt: 2.400 m2. De idylle van moestuintjes en kleinschalig kipjes houden wordt hiermee om zeep geholpen. Export van dieren en voedsel is big business. Die zeven miljard mensen op aarde moet gevoed worden en Nederland draagt daar als tweede grootste exportland op deze manier aan bij. Je zou er spontaan vegetarisch van worden. Het fotoproject blijkt een opdracht te zijn van het Rijksmuseum in samenspraak met NRC Handelsblad. Wildschut fotografeerde voor Document Nederland Ons dagelijks brood en bracht de Nederlandse voedselproductie van groenten, fruit, vlees, melk, vis en eieren in beeld. Zelf zegt hij daarover: “Alles in ons voedselproces is gerelateerd aan economie, efficiency en rendement. Ik begon deze opdracht met het idee dat er van alles mis is met ons voedselsysteem. Ik ben daar veel genuanceerder over gaan denken. Grootschaligheid leidt ook tot innovatie, energiebesparing, betere controle op de kwaliteit van onze voeding en zelfs meer dierenwelzijn.’ De tentoonstelling is nog te zien t/m 7 januari in het Rijksmuseum Amsterdam. Benieuwd wie de opdracht voor 2014 krijgt.