Heftig vel

Geplaatst op

Het is één van de meest ontroerende boeken die ik ooit in handen heb gehad. ‘Heftig vel’ is de titel. Nou, en heftig is het als je het openslaat. Foto’s van volwassenen en kinderen met een aangetaste huid. Een vel dat jeukt. Een vel dat rood of schilferig is of vol zit met littekens. Het ontroerende vond ik de kwetsbaarheid van al deze mensen. Dat ze zich in hun onvolmaaktheid tonen aan de lezer. De samenstellers hebben daar goed over nagedacht. Elk portret wordt namelijk vooraf gegaan door een fijnmazig doorschijnend wit papier dat los gescheurd moet worden. Pas als je die bladzijde los hebt -je moet er wel wat voor doen- , sta je oog in oog met de persoon die zijn huid aan jou toont. Het verhaal erbij is minstens zo ontroerend, want allemaal hebben ze een verhaal te vertellen. Complimenten voor de samenstellers Tanny Dobbelaar en fotografe Adrienne Norman. Het kan bijna niet anders of Tanny heeft dit project gedaan vanuit een grote saamhorigheid en betrokkenheid. Ook haar velletje is geen perzik. En dat is gelijk de link naar mijzelf: ook mijn velletje is dat niet. Een boek als ‘Heftig Vel’ zet je aan ’t denken over schoonheid, onvolmaaktheid, kwetsbaarheid en kracht. De botoxspuit heeft daar weing mee te maken. Of alles.
Dobbelaar, T. & A.M. Norman (2002) Heftig vel. Maarssen, Reed Business Information. Te bestellen via www.tannydobbelaar.nl